Stel je voor, je zit op kantoor, je hebt een uurtje geleden geluncht en je bent zeer aandachtig een document aan het lezen. Langzaam maar zeker neem je steeds minder informatie uit dat document op, begin je zinnen vijf keer te lezen zonder te begrijpen wat er staat, woorden beginnen rond te zweven voor je ogen en een seconde later voel je hoe je gezicht richting je bureau gaat. Je schrikt op en kijkt paniekerig om je heen om te zien of het iemand was opgevallen dat je in slaap begon te vallen!

Jup, dagelijks gebeurde me dat, rond een uur of twee. Het maakte niet uit of 8, 6 of 4 uur had geslapen, dagelijks had ik een serieus inkakmoment. Nou ja, dat ‘moment’ duurde soms een half uur. Uit wanhoop begon ik de trappen op en neer te lopen om mijn lichaam te dwingen adrenaline aan te maken. Tijdens meetings kneep ik mezelf om maar niet in te kakken. Als ik een deadline had dan kocht ik snel een reep chocolade en binnen no-time kon ik me weer concentreren…tot het volgende inkakmoment.

yaconsiroop

Ik speurde het internet af, op zoek naar anderen die hetzelfde hadden en naar natuurlijke middeltjes om dit te voorkomen. Diep van binnen wist ik dat ik eigenlijk niet nóg iets moest toevoegen aan mijn dieet. In tegenstelling zelfs, ik moest iets weghalen uit mijn eetpatroon, maar dat leek me veel te lastig en ik had geen tijd voor die ‘onzin’. Toen werd het 2015 en mijn bruiloft begon gevaarlijk dicht bij te komen, terwijl mijn huid nog steeds niet zo gaaf was als voordat ik was gestopt met de pil. Ik wist dat de oorzaak achter het inkakken op kantoor én mijn niet-optimale huid dezelfde was en dus hakte ik de knoop door: ik stopte met geraffineerde suiker. Permanent.

Makkelijker gezegd dan gedaan. Kijk, ik kan best zonder snoep en dergelijke, frisdrank drink ik al jaren niet meer, zelfs Tony Chocolonely kan ik weerstaan en ik eet niets dat kant en klaar is, dus voor mij geen stiekeme toegevoegde suikers. Echter, ‘nee’ zeggen tegen iets met slagroom bleek iets moeilijker te zijn dan ik had gedacht. Het kostte me een paar maanden om die behoefte ook onder controle te krijgen, maar vandaag de dag sta ik er vrij onverschillig tegenover. Laat ik er wel bij zeggen dat het afkicken van suiker niet bepaald een walk in the park is, het was lastig en ik was vaak chagrijnig. Inmiddels ben ik niet meer zo streng voor mezelf als in het begin, ik wil bijvoorbeeld echt niet zo een lastige eter worden die een gastheer of -vrouw helemaal tot waanzin drijft, dus op bezoek eet ik gewoon wat de pot schaft. En het weekend luid ik nog steeds in met een biertje of wijntje. Hier en daar een uitzondering mag best, vind ik, het moet immers wel nog een beetje leuk blijven. Ik wil er alleen niet meer verslaafd aan zijn.

Ik stopte met de suiker, kreeg weer energie en mijn huid wordt elke maand rustiger. Probleem is dat ik een ongelooflijke zoetekauw ben. Er zijn mensen die zeggen dat ‘als je eenmaal gewend bent aan stevia, het best goed te doen is’. Ik wil niet iets dat ‘best goed te doen is’ (en stevia is gewoon niet te kanen groene stevia is best goed te doen, dat vieze witte poeder daarentegen echt niet), ik wil iets dat net zo lekker smaakt als suiker! Bij de Go Green beurs had ik al kennis gemaakt met yaconsiroop, een natuurlijk siroop van een zoete wortel (lijkt een beetje op een zoete aardappel) die groeit in het Andes-gebied (Peru onder andere). Ik vind yacon de look, feel en smaak van karamel hebben, dus eigenlijk was ik al om toen ik het de eerste keer proefde.

yaconsiroop

Yaconsiroop wordt gemaakt door het sap uit de yaconwortels te persen, filteren en vervolgens te verdikken op natuurlijke wijze. Er komen geen chemicaliën aan te pas. Die yaconwortels worden trouwens vaak ‘apples of the earth’ genoemd. Wat yaconsiroop zo bijzonder maakte is de relatief grote hoeveelheid fructooligosacchariden (leuk galgjewoord), namelijk rond de 50%. Fructooligosacchariden hebben de lusten, maar niet de lasten van suiker. Ze geven namelijk wel een lekkere zoete smaak, maar je lichaam neemt ze verder niet op zoals suiker, waardoor je bloedsuikerspiegel niet stuitert (en je dus niet in slaap valt op kantoor zoals yours truly). Yaconsiroop is natuurlijk niet helemaal perfect, het bevat een kleine hoeveelheid fructose en glucose en die hebben wel degelijk invloed op je bloedsuikerspiegel (al hangt dit weer af van waar je ze mee combineert…lekker ingewikkeld verhaal dit). Omdat fructooligosaccharide niet wordt opgenomen in je lichaam bevat yaconsiroop vergeleken met gewone suiker een stuk minder calorieën.

Leuk hoor, die fructooligosaccharide, maar wat doen ze nou wél voor je lichaam dat zo bijzonder is? Nou, eenmaal in je maag en darmen voeden ze de gezonde bacteriën daar. Een gezond darmflora is extreem belangrijk voor je algehele gezondheid, dus go fructodingeses! Mocht je meer over bacteriën in je lichaam willen weten, dan raad ik trouwens het heel interessante boek Allemaal Beestjes aan. Als de bacteriën in je darmen zich voeden met fructooligosaccharide dan produceren ze vetzuren die bijdragen aan de verbranding van vet.

Met deze informatie heeft er een kleinschalig dubbelblind onderzoek met een placebogroep plaatsgevonden, waarbij zestien gezonde volwassenen gedurende een korte periode yaconsiroop kregen toegediend. Het resultaat was dat deze mensen een gezondere stoelgang kregen en dit bijdroeg aan het afvalproces. Bij een ander onderzoek op ratten bleek dat yacon bijdroeg aan het verminderen van insuline resistentie. Dit is natuurlijk geen onomstotelijk bewijs, want ratten zijn geen mensen (joh?!), maar het geeft wel een indicatie van de potentie van yacon. De meest opvallende resultaten met yacon werden geboekt in een onderzoek onder kleine groep vrouwen met overgewicht en insulineresistentie. Gedurende 120 dagen gebruikten deze vrouwen yaconsiroop in plaats van suiker: ze vielen af, kregen een lager BMI, de insulineresistentie nam af en de stoelgang werd gezonder. Verder en grootschaliger onderzoek is nodig voor onomstotelijk bewijs, maar het ziet er in ieder geval positief uit.

yaconsiroop

De keerzijde van de medaille is dat je winderig kunt worden van yacon en dat het zelfs laxerend kan werken als je er te veel van neemt. Je kunt je lichaam laten wennen aan yacon door te beginnen met een kleine dosis (1 theelepel per dag) en dit op te bouwen naar een volwaardige suikervervanger. Om alle voordelen van de fructooligosacchariden te behouden mag yacon niet verhit worden boven de 120 graden. Daardoor mag je het eigenlijk niet gebruiken om te bakken. Ik gebruik yacon wél om te bakken, maar dat komt omdat ik het puur voor de smaak gebruik.

Yacon is overigens ook in poedervorm te verkrijgen en van de bladeren van het gewas kan thee worden getrokken, maar ik geef de voorkeur aan siroop. Deze kun je kopen bij Pacae, waar het in een glazen pot wordt verkocht. In een plastic fles kun je het kopen bij Superfoods Online. Om dezelfde smaak als suiker te krijgen moet je er een kwart meer van gebruiken dan je van gewone tafelsuiker zou gebruiken. De wortel kun je trouwens ook zelf kweken in een (moes)tuin, waarna je het ook kunt verwerken in bijvoorbeeld salades.

Ik heb al eens verteld dat ik yacon gebruik bij het maken van mijn cruesli en binnenkort deel ik meer recepten met yacon siroop. Wil je op de hoogte blijven, dan kun Laws of Life volgen via Facebook, Instagram, Bloglovin’ of Pinterest.